Poznański

Trasa 25B Kórnik

VCMEDIA

Opis

025b kornik bnin12Trasa 25B Z Kórnika do Bnina (ok. 5,5 km **); Dojazd: samochód, autobus

Kórnik leży w środkowej części Wielkopolski, na Pojezierzu Wielkopolskim. Od północy gmina sąsiaduje z miastem Poznaniem (20 km), od zachodu z gminami Mosina i Brodnica, od południa z gminami Śrem i Zaniemyśl, a od wschodu z gminami Środa Wielkopolska oraz Kleszczewo. Granica gminy ma długość 91,5 km i tylko na niewielkim obszarze przebiega naturalnie - korytem Warty oraz mniejszych rzek, tj. Średzkiej Strugi oraz Kopli. Kórnik w średniowieczu położony był na jednym z ważniejszych szlaków komunikacyjnych z Poznania na Śląsk. Miasto stało się ważnym węzłem komunikacyjnym.
Gmina Kórnik obfituje w liczne relikty zamierzchłej przeszłości. Badania wykopaliskowe prowadzone w różnych punktach wykazały, że w okolicach jezior przez kilkadziesiąt stuleci intensywnie rozwijało się osadnictwo. Najstarsze ślady pobytu człowieka na tych terenach pochodzą z V tysiąclecia p.n.e. Do rozkwitu osadnictwa doszło około 1300 r. p.n.e. w związku z rozwojem kultury łużyckiej. Na początku epoki żelaza na Półwyspie Szyja (Jez. Bnińskie) powstała jedna z większych osad obronnych w Wielkopolsce. W następnych wiekach liczba osad i zamieszkującej w nich ludności zwiększała się. W połowie X w. istniały osady w Biernatkach, Błażejewie, Bninie i Kórniku. Za panowania Mieszka I na Półwyspie Szyja założono obronny gród i podgrodzie. W XIII w. na terenach obecnego Bnina zaczęły powstawać zalążki miasta – już od 1232 r. mówi się o kasztelanach bnińskich i rodu Łodziów. Około 1390 r. Władysław Jagiełło nadał sąsiedniemu Bninowi prawa miejskie a ok. 1450 r. nastąpiła lokacja Kórnika na prawie magdeburskim. W 1676 r. majątek kórnicki został kupiony przez Działyńskich, którzy władali nim przez dwa stulecia. W tym okresie nastąpił rozkwit rezydencji, miasta oraz okolicznych wiosek. Od 1793 r. Wielkopolska należała do zaboru pruskiego. W dwudziestoleciu międzywojennym Kórnik i Bnin zamieszkane były przez ludność polską, niemiecką i żydowską. II wojna światowa oszczędziła miasto i założenia pałacowe. Współcześnie miasto Kórnik jest atrakcyjny dla turystów i inwestorów.

Warto zobaczyć:
- Zamek w Kórniku z okresu średniowiecza, do dziś zachowały się stare mury i piwnice obiektu, w XVI w. zamek rozbudowano, a w XVIII w. przebudowano na barokowy pałac, dziś muzeum,
- ratusz zbudowany w stylu neobarokowym w XIX w., na mansardowym dachu wieżyczka zwieńczona hełmem z iglicą,
- Rynek z XV-wiecznym układem ulic, kamienice otaczające rynek pochodzą z XVIII i XIX w.,
- budynek starej poczty z XVIII w.,
- kościół parafialny pw. Wszystkich Świętych, gotycki z neogotycką fasadą wzniesiony ok. 1437 r., murowany z cegły, otoczony murem z dwiema dzwonnicami.
- barokowe oficyny z połowy XVIII w.,
- Ucho Igielne – dawne przejście do nieistniejącej już bożnicy żydowskiej, gdzie znajdują się macewy ze zlikwidowanego cmentarza żydowskiego,
- Prowent – zespół zabudowań folwarcznych położony ok. 300 m na południe od zamku. Budynki, powstałe w XVIII i XIX w., zgrupowane są przy czworobocznym dziedzińcu. W jednej z oficyn w 1923 r. urodziła się noblistka Wisława Szymborska,
- ratusz w Bninie zbudowany z poł. XVIII w. w stylu barokowym, piętrowy, na planie prostokąta, dach mansardowy z wysoką wieżą zakończoną iglicą z herbem Działyńskich „Ogończyk”,
- kościół rzymskokatolicki pw. św. Wojciecha w Bninie – wzniesiony w 1827 r. (dawniej ewangelicki), wewnątrz m.in. gotycka ośmioboczna chrzcielnica z piaskowca z drugiej poł. XV w.,
- Biblioteka Kórnicka w zamku założona w 1828 r.,
- Arboretum zamkowe liczące ok. 3 tys. gatunków i odmian drzew i krzewów, będące jednym z największych w Europie Środkowej parków dendrologicznych. Wiele z okazów ma dzisiaj 130-180 lat, a najstarsze drzewa to ok. 300-letnie lipy drobnolistne. Początkowo ogród włoski z XVIII w. Teofila z Działyńskich przekształciła na park w stylu francuskim. Początki Arboretum to wiek XIX, kolekcjonowanie drzew i krzewów zainicjował Tytus Działyński, przy okazji przebudowy zamku powiększył park i urządził go w stylu angielskim, nadając mu charakter parku krajobrazowego. Zgromadzono imponującą kolekcję gatunków drzew i krzewów, szczególnie iglastych. Arboretum jest częścią Instytutu Dendrologii Polskiej Akademii Nauk. W jednej z najstarszych budowli parkowych znajduje się Muzeum Dendrologiczne.
- jeziora kórnickie (Jezioro Kórnickie, Jezioro Bnińskie, Jezioro Skrzyneckie Duże) atrakcyjne dla wędkarzy i uprawiających sporty wodne (kąpieliska i wypożyczalnie sprzętu wodnego - Tawerna pod Żaglami),

Wydarzenia:
- Królewski Bal Kurkowy
- Gminny Przegląd Kolęd i Pastorałek
- Pro Sinfonika

Trasę turystyczną w Kórniku warto rozpocząć z placu Niepodległości przy ratuszu. Tu znajduje się Urząd Miejski a za ratuszem 50 m na wschód kościół pw. Wszystkich Świętych . Spod kościoła wracamy na ul. Zamkową wychodzącą z pl. Niepodległości i skręcamy w lewo. Mając po prawej i lewej oficyny zamkowe po 250 m docieramy do Zamku w Kórniku (po lewej stronie). Do zamku prowadzą schody i wskazana jest pomoc opiekuna przy w-skersach. Dostępny jest tylko parter Zamku. Polecamy zwiedzić park i Arboretum przypałacowe (doskonale oznaczone i opisane na tablicach informacyjnych).
Po zwiedzeniu zamku i ogrodów z Arboretum polecamy wybrać się na wycieczkę do Bnina (ok. 1,8 km w jedną stronę ). To trasa nad Jeziorem Kórnickim. Przy wyjściu z parkingu zamkowego skręcamy w lewo i po 50 m zjeżdżamy na promenadę nadjeziorną (równoległa do ul. Zamkowej). Trasa bardzo malownicza przechodzi koło zabudowań folwarcznych (bar szybkiej obsługi). Po dotarciu do ratusza w Bninie wracamy tą samą drogą na parking przy ratuszu w Kórniku (ok. 2 km).

Informacja: Urząd Miejski w Kórniku, pl. Niepodległości 1, 62-035 Kórnik, tel. 61 817 04 11, www.kornik.pl

Galeria

025B kornik bnin1
025B kornik bnin2
025B kornik bnin3
025B kornik bnin4
025B kornik bnin5
025B kornik bnin6
025B kornik bnin7
025B kornik bnin8
025B kornik bnin9
025B kornik bnin10
025B kornik bnin11
025B kornik bnin12
025B kornik bnin13
025B kornik bnin14
025B kornik bnin15
025B kornik bnin16
Kategoria: